Aktualności
Demokracja
Europa
Polityka
Strona główna
Wygrał Magyar. Jaka będzie Europa bez Orbána? Koniec wymówek, że Budapeszt blokuje
14 kwietnia 2026
3 kwietnia 2013
Zespół XIX wieku i Studenckie Koło Kulturoznawcze przy Instytucie Kultury Polskiej UW zapraszają na ogólnopolską studencko-doktorancką konferencję naukową
Wynalazek w XIX wieku
Praktyka, utopia, metafora
która odbędzie się w Warszawie 23—24 maja 2013 roku.
„Wiek XIX był wiekiem pary i elektryczności” — kiedy po raz kolejny czytamy te słowa, mamy do czynienia z metaforą zleksykalizowaną, za którą skrywa się jedna z najpojemniejszych i najbardziej nośnych kategorii, jakie pozwalają mówić o codzienności i wyobraźni ówczesnych. Oprócz telegrafu, aparatu fotograficznego, fonografu czy telefonu w XIX wieku wynaleziono odkurzacz i wieczne pióro, prasę rotacyjną, karabin maszynowy i prysznic; poszukiwano technologii umożliwiającej komunikację z Zaświatem; wielokrotnie próbowano opatentować perpetuum mobile. „Wiek XIX — pisał Alfred North Whitehead — był wiekiem zamętu w sensie, którego nie sposób przypisać stuleciom poprzedzającym czasy nowożytne”. W innym zaś miejscu: „największym wynalazkiem XIX wieku było wynalezienie metody stwarzania wynalazków”. Ale nie tylko ze względu na profesjonalizację badań naukowych, narodziny technologii czy — mówiąc najogólniej — wszechobecność myślenia empirycznego XIX wiek był stuleciem wynalazku i wynalazczości.
Wynalazek jako fakt społeczny, figura wyobraźni, ucieleśnienie postępu. Jako przedmiot codziennego użytku, a zarazem jako coś, co reorganizuje doświadczanie czasu i przestrzeni. Wynalazek, czyli przyczyna i nieodłączny element nowych, zmieniających się praktyk kulturowych, źródło myślenia utopijnego i fantastyczno-futurologicznych wizji oraz przedmiot krytyki społecznej — są to zagadnienia, które chcielibyśmy poddać refleksji antropologicznej, i do takiej refleksji zapraszamy. Proponowane tematy:
– wynalazek a percepcja przestrzeni i czasu;
– wynalazek jako figura narracyjna w dyskursie modernizacyjnym i antymodernizacyjnym;
– lokalne oblicza postępu;
– relacje między wynalazkiem a ciałem;
– wynalazek między nauką a zabobonem;
– wynalazek jako manifestacja lęków i pragnień epoki;
– mit odkrycia naukowego;
– rzecz powszednia, rzecz cudowna, czyli granica między pospolitością a niezwykłością wynalazku;
– widowiskowość wynalazku — oglądanie, podziwianie, konsumpcja wrażeń;
– społeczny odbiór wynalazcy — wynalazca wielbiony lub w ogniu krytyki, jako szaleniec, geniusz, bohater i antybohater kulturowy;
– społeczny odbiór wynalazku — wynalazek bezużyteczny, zbędny, wyśmiany, użyteczny, potrzebny, podziwiany;
– wynalazek — świadectwo nowego porządku kulturowego czy zapowiedź chaosu?
Zgłoszenia zawierające imię i nazwisko, kierunek i rok studiów, nazwę uczelni i jednostki, telefon i adres e-mail, biogram oraz tytuł referatu i krótki abstrakt (1200—1800 znaków) prosimy nadsyłać do 14 kwietnia 2013 roku na adres wynalazekxix@gmail.com. O decyzji w sprawie przyjęcia zgłoszenia powiadomimy Państwa do 21 kwietnia. Opłata konferencyjna wynosi 90 zł i nie obejmuje zakwaterowania. Przewidywana jest publikacja tomu pokonferencyjnego.
Analizy i publicystyka od ludzi dla ludzi. Wesprzyj niezależne polskie media.