Jak zmienić salony polityki? Razem!

Jak wejść do europejskiej dyskusji obwarowanej znanymi nazwiskami i – zdawałoby się – murem ignorancji? Właśnie nam się udało, więc dzielimy się tą wiedzą, żeby wciągnąć do dyskusji również Was!

Pomysł zrodził się, kiedy Jacek Żakowski napisał w sierpniu tekst o życiu publicznym i jego jakości. Oberwało się wszystkim – młodym i starym, i zupełnie niesłusznie utrwaliła się nieaktualna już przecież linia pokoleniowego podziału. Pojawiły się też przewidywalne polemiki. Znani publicyści pisali językiem oburzenia, młodzi – językiem zniechęcenia.

Nie powstrzymaliśmy się. W Magazynie Gazety Wyborczej pisaliśmy, że młode elity same wykluczają się z polityki, a ceną jest modernizacyjna atrapa, pogłębiająca wykluczenie dużej grupy społeczeństwa. Zarzuciliśmy wędkę i cisza. Może to dlatego, że GW puściła tekst tylko w internecie i za paywallem? Opublikowaliśmy więc tekst za darmo.

Zaczęły spływać komentarze – że dobre, że prawda, że tak trzymać. I cisza. Taki już urok debat na łamach prasy – temat ma swoje pięć minut, potem znika. Jakkolwiek by rezonował i choćby był najważniejszy, to sam z siebie nie będzie miał żadnej kontynuacji – jest w końcu tylko tekstem.

Mieliśmy apetyt na zdecydowanie więcej. Czy ta debata dotyczy tylko Polski? Czy tylko w Polsce jest tak jałowa i poszarpana? Zastanawialiśmy się, co zrobić i jak wyjść z impasu. Cenną radę dali nam znajomi z Google’a – być może do decydentów po prostu nie trafiają teksty publicystyczne?

Przepisaliśmy nasz tekst na język prostych, ale konkretnych postulatów i zdecydowaliśmy się poddać go dyskusji. Na Europejskie Forum Nowych Idei w Sopocie zaprosiliśmy ponad 20. przedstawicieli najciekawszych think-tanków z Europy Środkowej, by w niezobowiązującej atmosferze skonfrontować własne pomysły.

Byłoby niekonsekwencją, gdybyśmy tak powstałego pomysłu nie chcieli skonfrontować z liderami opinii, biznesmenami czy przedstawicielami administracji publicznej.

W naszej debacie podczas EFNI pt. Digital Generation in Modern Economy oprócz młodych think-tankerów wzięli udział m.in Jerzy Buzek, były Przewodniczący Parlamentu Europejskiego, Leszek Grabarczyk, Wicedyrektor Narodowego Centrum Badań i Rozwoju, Michał Wroczyński, startupowiec z Fido Intelligence, Ivar Tallo, założyciel E-Governance Academy z Estonii i Teresa Kamińska, Prezes Pomorskiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej.

Między innymi dzięki tej debacie z naszego tekstu publicystycznego powstał raport (tzw. „policy brief” – wersja polska oraz angielska), który na zaproszenie Jerzego Buzka kilka dni po EFNI zaprezentowaliśmy na European Innovation Summit w Brukseli, a w Polsce wręczyliśmy go przedstawicielom administracji centralnej łącznie z premierem Donaldem Tuskiem i szefem Rady Gospodarczej przy premierze Janem Krzysztofem Bieleckim.

Pod tekstem podpisało się kilku reprezentantów opiniotwórczych instytucji z regionu. Potraktujcie ten krótki dokument jako otwarte zaproszenie do dyskusji i konstruktywnej rozmowy o konkretach. Co musimy zrobić, by nam, nowemu pokoleniu w coraz bardziej cyfrowym, ale jak najbardziej rzeczywistym świecie żyło się w Polsce i Europie coraz lepiej? Opublikujemy Wasze głosy i będziemy promować jak swoje.

Najważniejsze punkty raportu:

Do dyskusji o nowoczesnej gospodarce i innowacyjności trzeba włączyć pokolenie zmiany. Jest to niezbędne, aby przerwać reformatorski impas w polityce europejskiej. Poniższy dokument jest głosem młodych środowisk opiniotwórczych z Grupy Wyszehradzkiej, wezwaniem o nową Wspólną Politykę Innowacyjności.

Nie jest prawdą, że „wykluczenie” ma charakter pokoleniowy i polega dziś na tym, że ludzie starsi nie umieją dostatecznie sprawnie posługiwać się nowoczesnymi technologiami. „Wykluczenie” to pojęcie dużo szersze i niezależnie od czasu historycznego oznacza brak umiejętności adaptacji do świata – w tym przypadku cyfrowej rewolucji, w którym kompetencje kulturowe nabywane odpowiednio wcześniej determinują przyszły sukces. Jest to świat elastycznego czasu pracy, samozatrudnienia, nowego modelu rodziny, różnorodnych stylów życia i systemów własności. Rozwój takiego społeczeństwa zależy od wszystkich „podłączonych”, a ich wysiłek musi znaleźć oparcie w progresywnych regulacjach i długoterminowych strategiach w zakresie polityki publicznej.

Chcemy rozmawiać w tym kontekście o:

EDUKACJI – przywróceniu konkurencyjności i przygotowaniu następnych pokoleń do realiów XXI wieku.

PRACY I PRZEDSIĘBIORCZOŚCI – bez mądrego zaplanowania aktywności zawodowej obywateli trudno myśleć o zmniejszeniu bezrobocia i przywróceniu wzrostu ekonomicznego.

ADMINISTRACJI – czyli jak odpowiedzieć na cyfrową rewolucję i otworzyć sektor publiczny na obywateli i innowacje.

Postulujemy m.in. powołanie w Europie Wspólnej Polityki Innowacyjności. Czas na kolejną wielką politykę publiczną Unii Europejskiej i strategiczne wykorzystanie środków z funduszy strukturalnych na jej realizację. Konieczna jest stymulacja rozwoju technologicznego, którego motorem są zdecentralizowane, innowacyjne małe i średnie przedsiębiorstwa. Priorytetowe jest wyasygnowanie środków finansowych na te obszary nauki, które staną się impulsem do nowego skoku cyfrowego, takie jak nauka o danych (data science). Środki powinny być przeznaczane na transformację cyfrową przedsiębiorstw i inwestycje w kapitał ludzki zamiast na jednorazowe wydatki infrastrukturalne. Premiowane winny być międzysektorowe rozwiązania technologiczne, zmniejszenie nakładów na tradycyjną infrastrukturę oraz stymulowanie wykorzystania nowych technologii w branżach tradycyjnych. Mając na uwadze, że efektem będzie m.in. pobudzenie przedsięwzięć w obszarze kultury i biznes, to nowa polityka publiczna UE powinna być powiązana z działaniami służącymi kreatywności i podnoszeniu kompetencji kulturowych.

Pełny tekst raportu:

https://publica.pl/teksty/cyfrowe-pokolenie-o-nowoczesnej-gospodarce

Maciej Kuziemski