Europa
Polityka
Chwila prawdy o budżecie. Pieniądze i wiarygodność procesu akcesyjnego UE
26 lutego 2026
20 stycznia 2026 roku rosyjski minister spraw zagranicznych Siergiej Ławrow określił stosunki rosyjsko-chińskie jako bezprecedensowe pod względem głębokości i zakresu, powołując się na ścisłą współpracę Moskwy i Pekinu w kwestiach rozwoju sytuacji w Eurazji i na szerszej arenie międzynarodowej. Chiński minister spraw zagranicznych Wang Yi powtórzył ten sentyment wcześniej w grudniu 2025 roku, podkreślając potrzebę strategicznego wzajemnego zaufania i konsolidacji wszechstronnego partnerstwa.
28 grudnia 2025 roku, Ławrow publicznie oświadczył, że Moskwa wesprze Chiny w przypadku zaostrzenia się sytuacji na Tajwanie, powołując się na zobowiązania traktatowe dotyczące obrony jedności narodowej i integralności terytorialnej. Wygłosił swoje uwagi nie tylko po wspólnych patrolach bombowców w pobliżu Japonii, w których uczestniczyły rosyjskie bombowce strategiczne Tu-95, zdolne do przenoszenia broni jądrowej, i chińskie bombowce H-6, ale również po równoległym wsparciu dyplomatycznym Rosji i Chin dla Wenezueli. Te oświadczenia i działania wskazują, że Chiny włączają działania Rosji do szerszej strategicznej rywalizacji z Zachodem, bez zawierania formalnego sojuszu. Jednocześnie Rosja pełni funkcję bufora, który absorbuje koszty eskalacji, umożliwiając Pekinowi na rozszerzenie zasięgu działań w Europie, regionie Indo-Pacyfiku i na Zachodzie.
31 grudnia 2025 roku przywódcy Rosji i Chin złożyli sobie noworoczne życzenia, podkreślając znaczący postęp w wspólnych projektach, w szczególności we wdrażaniu wzajemnych porozumień bezwizowych i kontynuowaniu budowy korytarza energetycznego.
